2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı (koca) tarafından; birleşen kadının tedbir nafakası davasının kabulü ve kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakası yönünden davalı-davacı (kadın) tarafından ise kocanın boşanma davasının kabulü yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Davalı-davacı kadının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı-davacı kadının kendisine tebliğ edilen terk ihtarı karşısında, ortak konuta dönmemekte haklı bir sebebinin bulunduğunu kanıtlayamamasına (TMK. m. 164/1) göre, davalı-davacı kadının temyiz itirazı yersizdir.

2.Davacı-davalı kocanın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; a-) Davacı-davalı kocanın terke dayalı boşanma davası (TMK. m.

164.kabul edildiğine göre; boşanmaya neden olayda kusurun tamamının davalı-davacı kadında olduğunun kabulü gerekir. Tamamen kusurlu eş yararına ise, yoksulluk nafakasına hükmedilemez (TMK. m. 175). Bu durumda; davalı-davacı kadının yoksulluk nafakası talebinin reddi yerine yazılı, şekilde kabulüne karar verilmesi isabetsiz olmuş, bozmayı gerektirmiştir. b-)Davalı-davacı kadın ayrı yaşamada haklı sebebinin bulunduğunu kanıtlayamamış ve bu durumda Türk Medeni Kanunun 197. maddesi koşulu gerçekleşmemiştir. Durum böyleyken; davalı-davacı kadının birleşen bağımsız tedbir nafakası davasının reddi yerine, kabulüne karar verilmesi de doğru olmamıştır.