2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı- karşı davalı (koca) tarafından her iki boşanma davası, ziynetler, kadın yararına hükmedilen nafakalar ile velayete ilşikin düzenleme yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Davalı karşı davacı kadın, boşanma davasına ilişkin dava dilekçesinde evlenme sırasında kendisine takılan dilekçesinde adet ve cinslerini gösterdiği ziynetlerinin kocası tarafından rızası hilafına alınıp bozdurulduğunu ileri sürmüş, davacı-karşı davalı ise dava konusu takıların, evden ayrılırken eşi tarafından beraberinde götürüldüğünü savunmuştur.

Dinlenen davalı-karşı davacı tanıklarının ziynetlerle ilgili beyanları davalı-karşı davacının kendilerine aktardıklarına dayanmaktadır. Taraflardan aktarılan olaylar, başka delillerle desteklenmedikçe sabit kabul edilemez. Bu bakımdan davalı-karşı davacıya ait ziynetlerin davacı-karşı davalı tarafından alınıp satıldığını kabule yeterli delil bulunmamaktadır. Öyleyse davalı-karşı davacının ziynetlerle ilgili isteğinin reddi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

3.Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; davacı-karşı davalı kocanın %99 oranında özürlü olduğu, herhangi bir mal ve gelirinin bulunmadığı, 2022 sayılı yasaya göre kendisine Sosyal Güvenlik Kurumunca aylık bağlandığı anlaşılmaktadır. Muhtaç olması nedeniyle devletten aylık alan davacı-karşı davalı, aylık bağlanmasını gerektiren şartlar devam ettiği sürece yoksulluk nafakası ile sorumlu tutulamaz. Bu husus gözetilmeden aynı yasaya göre aylık alan davalı-karşı davacı kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesi doğru bulunmamıştır.