2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "nafaka" davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kocanın, kadının birleşen nafaka davasına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2.Davacı-davalı (koca)'nın boşanma davasına ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan soruşturma, toplanan delillerle davacı-davalı kocanın eşine fiziksel şiddet uyguladığı, hakaret ettiği, birlik görevlerini yerine getirmediği, evin kapısını kadının üzerine kilitleyerek evden ayrıldığı, sürekli alkol aldığı ve eşinin babasını arayarak "gel kızını al" dediği, sonrasında arayıp sormadığı; buna karşılık davalı-davacı kadının da eşine sürekli hakaret ettiği ve onu tehdit ettiği; Türk Medeni Kanununun 166/2 maddesi koşullarının gerçekleştiği anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı-davalı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davacı-davalının boşanma davasının kabulüne (TMK.md. 166/1) karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.