2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Mahkemece davalı, davacıyla aynı oranda kusurlu kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davalının eşini istemediğini söyleyip evi terk ettiği, davacının da eşine şiddet uygulayıp, güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu, gerçekleşen bu durum karşısında davacının davalıya oranla daha fazla kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Davalının da kusuru gerçekleştiğine göre boşanmaya karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olup, evlilik birliğinin devamında davalı bakımından korunmaya değer bir yarar kalmadığı görülmekle, tarafların boşanmalarına karar verilmiş olması, bu sebeple sonucu itibarıyla doğru bulunmuş, davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının açıklanan sebeple reddi gerekmiş, boşanma kararının gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanmasına karar verilmiş, aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

2.Yukarıda birinci bentte açıklanan sebeplerle boşanmada davacı ağır kusurlu olduğuna göre, boşanma yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan davalı yararına tarafların gerçekleşen ekonomik ve sosyal durumları ile kusur dereceleri dikkate alınarak uygun miktarda manevi tazminat (TMK. md. 174/2) takdiri gerekirken davalının bu isteğinin reddi doğru bulunmamıştır.