2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm her iki dava yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1.Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine paranın alım gücüne , ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran davalı-davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3.Toplanan delillerden davacı-davalı kocanın birlik görevlerini yerine getirmediği ve eşiyle birlikte yaşamaktan kaçındığı anlaşılmaktadır. Davalı-davacı kadının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olan olayların varlığı kanıtlanamamıştır. Davalı-davacı kadının manevi tazminat (TMK.md. 174/2) isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

4.Kabule göre de, davalı-davacı kadının boşanmanın eki niteliğinde tazminatlara faiz talebi hakkında olumlu ya da olumsuz hüküm kurulmamış olması da isabetsizdir.