2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece davalı-davacı kadın tamamen kusurlu bulunmuş ise de yapılan yargılama ve toplanan delillerden davacı-davalı kocanın, babasının eşine yönelik cinsel saldırılarına ve ailesinin eşine fiziksel şiddet uygulamasına sessiz kaldığı anlaşılmaktadır. Boşanmaya neden olan olaylarda davacı- davalı kocanın da kusurlu olduğu, davalı-davacı kadının davası yönünden de Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşullarının gerçekleştiği anlaşılmaktadır. Olayların akışı karşısında davalı-davacı kadın da boşanma davası açmakta haklıdır. Bu husus nazara alınarak davalı-davacı kadının da boşanma davasının kabulü gerekirken reddi doğru görülmemiştir.