2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı koca tarafından; kusur, nafakalar ve maddi tazminat yönünden, davalı kadın tarafından ise; davanın kabulü, nafaka ve maddi tazminat miktarı ile reddedilen manevi tazminat talebi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı kadının tüm, davacı kocanın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Karar gerekçesinde mahkemenin de sabit kabul ettiği boşanmaya sebep olan olaylarda, birlik görevlerini yerine getirmeyen, davacı eşine ve babasına hakaret eden, davacının ailesine ait işyerindeki işçilere karşı sürekli aşağılayıcı bir tutum içine girerek kocasını zor durumda bırakan davalı kadın karşısında, davalı eşine hakeret ederek ortak konutu terk edip birlik görevlerini yerine getirmeyen davacı kocanın eşit kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Durum böyleyken, mahkemece bu olaylara göre davacı kocanın hatalı olarak daha fazla kusurlu kabul edilmesi ve eşit kusur durumunda da tazminata karar verilemeyeceği halde (TMK.md.174/1) yazılı şekilde davalı kadın yararına maddi tazminata hükmedilmesi isabetsiz olmuş, bozmayı gerektirmiştir.