12. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından; her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacının tedbir nafakası miktarına yönelik temyiz itirazları yersizdir

2.Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davalı kocanın eşinin ailesiyle görüşmesine engel olduğu, ayrı kalınan sürede doğum yapan eşi ve çocuğuyla ilgilenmeyip, birlik görevlerini ihmal ettiği anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya  (TMK.md. 166/1)karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.

3.Davacı kadın ziynet aşyalarının varlığını sunmuş olduğu düğün fotoğrafları ve tanık beyanlarıyla kanıtlamıştır. Davacı kadının ziyaret amacıyla günü birlik evden ayrılması ve dinlenen tanık Mehmet Arif Varol'un beyanları karşısında dava konusu yapılan ziynetlerin davacı tarafından beraberinde götürülmediği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında ziynet alacağına ilişkin dava yönünden bilirkişi raporu alınıp sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle talebin reddi doğru görülmemiştir.