2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm; kusur, maddi tazminat ve nafakalar yönünde temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-karşı davalı (koca)'nın aşağıdaki bendin dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Boşanma sebebiyle maddi ve manevi tazminata hükmedilebilmesi için, tazminat talep eden tarafın, boşanmaya sebep olan olaylarda kusursuz veya daha az kusurlu olması zorunludur. (TMK m. 174/1-2) Yapılan soruşturma ve toplanan delillerle, davalı-davacı (kadın)'ın eşine sürekli olarak hakaret ettiği, davacının kız kardeşinin ise davalı kadına ağır sözlerle hakaret ettiği, buna rağmen davacı kocanın bu duruma müdahale etmediği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu olaylara göre boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların, aynı oranda kusurlu olduklarının kabul edilmesi gerekir. Eşit kusurlu eş yararına ise, maddi tazminata karar verilemez (TMK m.174/1). Durum böyleyken; mahkemece davacı-davalı kocanın daha fazla kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesindeki koşullar oluşmadığı halde, davalı-davacı kadın yararına, yazılı şekilde maddi tazminata karar verilmesi isabetsiz olmuş; bozmayı gerektirmiştir.