2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından hükmün tümü yönünden; davacı tarafından ise kusur belirlemesi ve reddedilen tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının temyiz itirazları yersizdir.

2.Davacının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Mahkemece davalı davacıyla aynı oranda kusurlu kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiştir. Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davalı kocanın davacı eşine 31.05.2010 tarihinde terk ihtarı gönderdiği anlaşılmaktadır. Davalı koca terk ihtarı göndermekle kadından kaynaklanan kusurları affetmiş, en azından hoşgörüyle karşılamış sayılır. Bu ihtardan sonra davalı kadından kaynaklanan başka bir kusurun varlığı da ispatlanamamıştır. Gerçekleşen bu durum karşısında eşinin hastalığıyla ilgilenmeyen davalı koca boşanmaya sebep olan olaylarda tamamen kusurludur.

Boşanmada davalı tamamen kusurlu olduğuna göre boşanma yüzünden mevcut ve beklenen menfaatleri zedelenen ve kişilik hakları saldırıya uğrayan davacı yararına tarafların gerçekleşen ekonomik ve sosyal durumları ile kusur dereceleri dikkate alınarak uygun miktarda maddi (TMK md. 174/1) ve manevi (TMK md. 174/2) tazminat takdiri gerekirken davacının bu isteklerinin reddi doğru bulunmamıştır.