2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı (kadın) tarafından kusur belirlemesi, reddedilen tazminatlar, nafaka miktarı, birleşen nafaka davası ve bu davada davalı-davacı koca yararına hükmedilen vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Mahkemece, taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmalarına karar verilmişse de, toplanan delilerden, eşine fiziksel şiddet uygulayan, eve polis getirmek suretiyle eşini ve ailesini evden çıkarmak isteyen ve bunun akabinde evi terk eden kocanın, birlik görevlerini yerine getirmeyen ve eşinin ailesini istemeyen kadına göre ağır kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle iken tarafların eşit kusurlu kabul edilmeleri ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı -davalı kadının maddi ve manevi tazminat (TMK. md. 175/1-2) taleplerinin reddi doğru görülmemiştir.

3.Davacı-davalı kadın tarafından boşanma davalarından önce 02.03.2009 tarihinde Türk Medeni Kanununun 197. maddesi uyarınca bağımsız tedbir nafakası davası açılmıştır.

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden davacı-davalı kadının ayrı yaşamakta haklılığı kanıtlanmıştır. Gerçekleşen bu durum karşısında davacı-davalı kadının bağımsız tedbir nafakası davasının da kabulüne karar verilmesi gerekirken, davaların açılış tarihlerinde yanılgıya düşülerek "nafaka davasının boşanma davalarından sonra açıldığı ve eldeki davada tedbir nafakasına hükmedildiğinden" bahisle reddi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.