2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, kusur belirlemesi, nafakalar, tazminatlar ve velayet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Mahkemece her ne kadar boşanmaya neden olan olaylarda eşit kusurlu olduğu kabul edilmiş ise de; yapılan tahkikat ve toplanan delillerden; davalı kocanın eşine fiziksel şiddet uyguladığı, ortak konuttaki eşyaları boşaltmak suretiyle birlikte yaşamaktan kaçındığı, geçim ve bakımla ilgili birlik görevlerini ihmal ettiği davacı kadına kusur olarak yüklenilen güven sarsıcı davranış olayının ise bu nitelikte bir davranış olarak değerlendirilemeyeceği başkaca bir kusurlu davranışının da kanıtlanamadığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu olaylara göre; boşanmaya neden olan olaylarda, kusurun tamamen davalı kocada olduğunun kabulü gerekir. Durum böyleyken, mahkemece tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesi gerekçe gösterilmek suretiyle davacının maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK.md.174/2) tazminat taleplerinin reddine karar verilmesi isabetsiz olmuş; bozmayı gerektirmiştir.