2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından hükmün tamamı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmalarına karar verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, boşanmaya neden olan olaylarda evlilik birliği devam ederken başka erkekle nişanlanarak onunla birlikte yaşamaya başlayan böylece sadakat yükümlülüğünü ihlal eden ve birlik görevlerini yerine getirmeyen davacı kadının, eşine şiddet uygulayan davalı kocaya nazaran daha ziyade kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Durum böyleyken tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi doğru değil ise de, davacı kadının boşanma davası yönünden Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşulları gerçekleştiğine göre kabul kararı bu sebeple sonucu itibariyle doğru olup, boşanma kararının gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanması gerekmiş (HUMK. md. 438/son) ve davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK.md.175) Yukarıda 1. bentte açıklanan gerekçeyle davacı kadının ağır kusurlu olduğu gerçekleştiğine göre, yararına yoksulluk nafakası verilemez. O halde, davacı kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine karar vermek gerekirken, yazılı şekilde kabulü doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.