2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki boşanma ve karşı boşanma davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, kocanın boşanma davası, kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar, kişisel ilişki, yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 26.06.2012 günü temyiz eden davacı-karşı davalı Y. Ş.vekili Av. A.D.ve karşı taraf davalı-karşı davacı M.Ş.ile vekili Av. F. A. geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Mahkemece taraflar "eşit kusurlu" kabul edilerek boşanmalarına karar verilmiştir.

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davacı-davalı kadının eşine hakaretlerde bulunması ve ailesinin evliliğe müdahalelerine sessiz kalmasına karşılık; davalı-davacı kocanın da eşine ve ailesine ağır hakaretlerde bulunduğu, eşinin ailesini istemediği, hamilelik döneminde ve doğum sırasında eşi ile ilgilenmediği gibi doğumdan sonra da eşini ve çocuğunu arayıp sormadığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre evlilik birliğinin kocanın ağır kusurlu davranışları sonucu temelinden sarsıldığının kabulü gerekir. Hal böyleyken tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi doğru değil ise de, kadının da az da olsa kusuru gerçekleştiğine göre, kocanın davası bakımından Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşulları oluştuğundan, kocanın davasının kabulü bu sebeple sonucu itibariyle doğru bulunduğundan, boşanma hükmünün gerekçesinin değiştirilerek onanması yönüne gidilmiş ve davacı-karşı davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazları ile aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer yönlere ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi mevcut veya beklenen bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kusursuz ya da daha az kusurlu tarafın, kusurlu taraftan uygun bir maddi tazminat isteyebileceğini, 186. maddesi, eşlerin evi birlikte seçeceklerini, birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve mal varlıkları ile katılacaklarını öngörmüştür. Toplanan delillerden boşanmaya sebep olan olaylarda maddi tazminat isteyen eşin diğerinden daha ziyade ve eşit kusurlu olmadığı anlaşılmaktadır. Boşanma sonucu bu eş, en azından diğerinin maddi desteğini yitirmiştir. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile kusurları ve hakkaniyet ilkesi (TMK.md,4 BK.md.42 ve 44 ) dikkate alınarak davacı-davalı kadın yararına uygun miktarda maddi tazminat verilmelidir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir. :

3.Türk Medeni Kanununun 174/2 maddesi, boşanmaya sebebiyet vermiş olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen davacı- davalı kadın ağır ya da eşit kusurlu olmadığı, bu olayların kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK. md.4 BK. md. 42,43,44,49) dikkate alınarak davacı-davalı kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.