2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm kusur, yoksulluk nafakasının miktarı ve tazminat taleplerinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı-karşı davacı kocadan kaynaklanan ve davacı-karşı davalı kadının kişilik haklarına saldırı teşkil eden bir eylemin varlığının kanıtlanamamış bulunmasına göre davacı-karşı davalı kadının manevi tazminata ilişkin temyiz itirazları yersizdir.

2.Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı-davalı kadına takdir edilen yoksulluk nafakası azdır. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

3.Kusur belirlemesi ve maddi tazminat isteminin reddine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Toplanan delillerden; davalı-karşı davacı kocanın ev ihtiyaçlarını yeteri kadar karşılamadığı, birlik görevlerini yapmadığı anlaşılmaktadır. Davalı-karşı davacı koca, 24.03.2011 tarihli duruşmada kadın aleyhine açtığı boşanma davasından feragat etmiştir. Bu feragatin sonucu olarak; davacı-karşı davalı kadının kusurlu davranışlarının davalı-karşı davacı koca tarafından affedilmiş olduğunun kabulü gerekir. Açıklanan nedenlerle, davacı-karşı davalı kadına bir kusur yüklenemeyeceği düşünülmeden; tarafların eşit kusurlu kabul edilip, bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı-karşı davalı kadının maddi tazminat talebinin reddi doğru görülmemiştir