2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Toplanan delillerden, davalı kadının mali konularla ilgili olarak ve bir başka erkekle görüşmek suretiyle güven sarsıcı davranışlar içine girdiği, buna karşılık davacı kocanın da eşini ailesiyle birlikte oturmaya zorladığı, ailesinin evlilik birliğine müdahalesine tepkisiz kaldığı ve birlik görevlerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Tarafların açıklanan ve eşit kusurlu kabul edilmeleri gereken bu davranışları sonucu, evlilik birliği temelinden sarsılmıştır. Bu durumda mahkemece boşanma kararı verilmesi isabetli olmakla birlikte, hükmün kusur belirlemesine ilişkin gerekçesi isabetli değildir. Ancak eşit kusur durumunda da, Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesi uyarınca boşanma kararı verileceğinden; Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438/son maddesi uyarınca boşanma hükmünün kusur belirlemesine ilişkin gerekçesinin değiştirilerek onanmasına karar verilmiş ve aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yersiz bulunmuştur.

2.Yukarıda 1. bentte açıklandığı gibi, taraflar eşit kusurludur. Eşit kusurlu eş yararına manevi tazminata karar verilemez (TMK.md.174/2). Durum böyleyken, davacı kocanın manevi tazminat talebinin reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

3.Davalı kadının yoksulluk nafakası (TMK.md.175) ile maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK.md.174/2) tazminat talepleri bulunduğu halde; mahkemece bu taleplerle ilgili olarak, olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi de usul ve yasaya aykırı olmuş; bozmayı gerektirmiştir (HUMK.md.74).