2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından, davalı kadına verilen tedbir ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kocanın, tedbir nafakasına ilişkin temyiz itirazları yersizdir.

2.Davacının, yoksulluk nafakasına yönelik temyizinin incelenmesine gelince;

Dava, Türk Medeni Kanunun 164. maddesinden kaynaklanan terk nedenine dayalı bir boşanma davasıdır. Mahkemece, dava kabul edilerek tarafların Türk Medeni Kanunun 164. maddesi uyarınca boşanmalarına, davalı kadın lehine aylık 100 TL. tedbir nafakası ve boşanma kararının kesinleşmesinden sonra da bu nafakanın yoksulluk nafakası olarak devamına karar verilmiştir.

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden; davalı kadının eve dön ihtarının usulüne uygun tebliğ edilmesine rağmen, ihtara bir cevap vermediği gibi, kanunen korumaya değer bir sebep olmadığı halde ortak konuta dönmediği anlaşılmaktadır. Bu durumda, davalı kadının ortak konuta dönmemesinin haklı bir nedeni bulunmadığından, boşanmaya neden olan olaylarda tamamen kusurludur. Kusurlu eş yararına yoksulluk nafakası verilemez (TMK.md.175). Davalının yoksulluk nafaka talebinin reddi gerekirken, yazılı olduğu şekilde kabulü usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.