(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi

Davacı, davalının vekili sıfatıyla takip etmiş olduğu davalar nedeniyle alacağı olan vekalet ücretinin tahsili için 200.000.000 TL üzerinden kısmi dava açtığını, alacağının 40.066.048.150 TL olarak belirlenerek hükmün kesinleşmesinden sonra bakiye 39.860.048.150 TL. alacağı yönünden 3.2.1998 tarihinde ek bir dava daha açtığını, bu davada da lehine hüküm kurulduğunu, ancak alacağına, ilk dava tarihinden itibaren faiz istemesine rağmen, ek dava tarihi olan 3.2.1998 tarihinden itibaren faiz yürütüldüğünü, bu durumda ek davaya konu olan 39.066.048.150 TL’lik alacak yönünden ilk dava ile ek dava tarihleri arasındaki süre nedeniyle 84.000.000.000 TL. işlemiş faiz alacağı bulunduğunu, ayrıca toplam alacağı olan 40.066.048.150 TL’yi ilk davanın açıldığı 8.4.1991 tarihinde tahsil etmiş olsaydı, bu parayı döviz, mevduat hesabı veya diğer bir şekilde değerlendireceğinden munzam zarara uğradığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak suretiyle şimdilik 84.000.000.000 TL faiz alacağı ile 168.000.000.000 TL. munzam zarar tazminatının ilk dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte tahsilini 2007/14672-2008/1259 istemiş, 14.1.2004 tarihinde verdiği ıslah dilekçesi ile de talebini 1.748.000.000.000 TL daha artırarak, toplam 1.916.000.000.000 TL’ye çıkarmıştır. Davalı, uyuşmazlığın vekalet ilişkisinden kaynaklandığını, ilk açılan davanın ek dava yönünden zamanaşımını kesmediğini, 5 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğunu, ek davanın munzam zarar isteğini de kapsaması nedeniyle davacının işlemiş faiz ve munzam zarar talep edemeyeceğini savunarak davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, bilirkişi raporu esas alınarak, “davanın kabulüne, toplam 1.916.000.000.000 TL’nin tahsiline, hükmedilen 128.133.951.050 TL’lik alacağa dava tarihinden, 1.748.000.000.000 TL’lik alacağa ise ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesine, işlemiş faize yönelik talebin ise kesin hüküm nedeniyle reddine” ilişkin olarak verilen ilk hüküm, davalının temyizi üzerine Dairemizce, davalının diğer temyiz itirazları reddedilerek, özet olarak, “davacının, temerrüt tarihi olan 3.2.1998 tarihinden bu davanın açıldığı 17.9.1999 tarihine kadar oluşan ve faizi aşan zararını isteyebileceği, davalının temerrüde düştüğü 3.2.1998 tarihinden bu davanın açıldığı tarihe kadar geçen zaman zarfında gerçekleşen yıllık enflasyon artış oranı, döviz kurları, mevduat ve devlet tahvillerine verilen faiz oranlarına göre konusunda uzman bilirkişi kurulundan taraf ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak zarar miktarının belirlenmesi, belirlenen bu miktardan da icrada tahsil edilen 39.860.048.150 TL. ve temerrüt faizi mahsup edilerek bakiyesinin davacının munzam zararı olarak kabul edilmesi gerektiği” belirtilerek bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda bu kez, 30.1.2007 havale tarihli bilirkişi kurulu raporu hükme esas alınarak, davanın kısmen kabulüne, 27.062,32 YTL munzam zararın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, davacının fazla talebinin reddine karar verilmiş, hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1.Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2.Davacı, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak, 168.000.000.000 TL munzam zarar tazminatının tahsilini istemiş, 14.1.2004 tarihli ıslah dilekçesi ile de eksik harcı tamamlamak suretiyle bu talebini 1.916.000.000.000 TL’ye çıkarmıştır. Mahkemece davanın 27.062,32 YTL’lik kısmının kabulüne, fazla talebin reddine karar verilmiş olup, reddedilen miktar olan 1.888.937,63 YTL üzerinden karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi 2007/14672-2008/1259 gereğince davalı yararına 46.689,00 YTL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, davalı yararına 38.300 YTL vekalet ücretinin tahsiline karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK’nun 438/7. maddesi gereğidir.