2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki "kişisel ilişki kurulması", "boşanma" ve "tedbir nafakası" davalarının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı kadın tarafından; kocanın kabul edilen boşanma davası ile kendi tedbir nafakası davasında nafakaların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacı kadının tedbir nafakası davasında nafaka miktarlarına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2.Boşanma davasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince:

Türk Medeni Kanununun 166/1-2 maddesi uyarınca; boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması, en azından Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşullarının gerçekleşmesi gerekir. Oysa dinlenen davacı tanıklarının sözlerinin bir kısmı Türk Medeni Kanununun 166/1 maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan beyanlar olup, bir kısmı ise, sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzak izahlardan ibarettir. Davalı-davacı kadının kusurlu bir davranışı kanıtlanamamış ve boşanma davası yönünden Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşulları bile gerçekleşmemiştir. Bu itibarla davanın reddi gerekirken, delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.