(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi

Davacılar, davalı idareye ait taşınmazda 5.03.2002 tarihli kira sözleşmesi ile kiracı olduklarını, şartname uyarınca kira bedelinin iki eşit taksitte ödeneceği, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde tüm taksitlerin muaccel olacağı ve geri kalan taksitlere % 30 gecikme cezası ile tahsil edileceğinin kararlaştırıldığını, davalı kiralayana 2.taksit kira bedelini geç yatırdığını, davalı tarafından kira bedeline % 30 cezai şart uygulanarak tahsili talep edildiğini, sözleşmede kararlaştırılan cezai şartın fahiş olduğunu ileri sürerek %30 dan % 3e indirilmesini istemiştir. Davalı, davacı aleyhine İpsala Asliye Hukuk Mahkemesinde 2003/82 esaslı dava ile ödenmeyen kira alacağının % 30 gecikme cezası ile tahsili talebini içerir alacak davası açtıklarını davanın halen derdest olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, davacı kiracı ... ... tacir olduğundan B.K 104/2, 161/3 ve T.K 24.maddesi hükümleri gereğince imzaladığı sözleşmede cezai şartın indirilmesini isteyemeyeceği gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir. Davalı kiralayan tarafından bu dava açılmadan önce, Davacı ile davalı arasında mevcut bulunan kira sözleşmesi uyarınca davacı kiracının kira bedelinin süresinde ödemediğinden, kira bedelinin sözleşmede kararlaştırılan %30 2009/10659-12616 cezai şartla tahsili istemi ile İpsala Asliye hukuk mahkemesinin 2003/82 esaslı davanın açıldığı ve halen dava dosyasının derdest olduğu dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Bu dava devam ederken bu defa davacı sözleşmede kararlaştırılan ceazi şartın indirilmesi talebi ile eldeki davayı açmıştır. Davacının bu davayı açmada hukuki yararı yoktur. Bu davada ileri sürdüğü iddiaları defi olarak davalı kiralayanın açtığı alacak davasında ileri sürebileceğinden bu davada dinlenilmesi olanağı yoktur. Davacının dava açmakta hukuki yararı olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK.nun 438/1 maddesi hükmü gereğince mahkeme kararının düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.