2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davalı kadının müşterek haneyi yakmaya çalıştığı; davacı kocanın da müstakil ev temin etmediği ve eşini babaevine bırakıp arayıp sormadığı, birlik görevlerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda iki tarafın da eşit oranda kusurlu olduğu; gelişen bu olaylar karşısında, evliliğin devamında korunmaya değer yarar kalmadığı ve Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesindeki boşanma koşullarının gerçekleşmiş olduğunun kabulü gerekir. Durum böyle iken yerel mahkemece davalı kadının tamamen kusurlu kabul edilmesi doğru değil ise de; verilen boşanma kararı sonucu itibariyle doğru olduğundan davalı kadının, boşanma davasının kabulüne dair temyiz itirazlarının reddi ile boşanmaya ilişkin hükmün gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanmasına karar verilmesi gerekmiş (HUMK.md.438/son) ve davalı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

2.Yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple boşanmada tarafların eşit kusurlu olduğu anlaşıldığından, davacı koca yararına maddi (TMK mad. 174/1) ve manevi (TMK 174/2) tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiştir.