2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (koca) tarafından yetki itirazının reddi ve kadının boşanma davasının kabulü ile kocanın maddi tazminat talebinin reddi yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 22.11.2013 günü temyiz eden davalı-davacı L.Ç.ile vekilleri gelmediler. Karşı taraf davacı-davalı M. Ç. vekili Av. Ö. Ö. geldi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Davalı-karşı davacı koca 10.01.2011 tarihli karşı dava dilekçesinde "Aydın'da bulunan iş yerini terketmesi sonucu uğradığı zarar nedeniyle 10.000 TL. maddi tazminat" isteminde bulunmuştur. Davalı-karşı davacı kocanın bu istemi Türk Medeni Kanununun 174/1. madde kapsamında boşanmanın eki niteliğinde olmayıp mahkemece de bu şekilde kabul edilmiştir. Dava dilekçesiyle alınan başvurma harcı, davadaki bütün bağımsız talepleri kapsadığından belirtilen maddi tazminat isteğiyle açılmış bir dava mevcut sayılmalıdır. Ne var ki bu talep ayrıca nispi harca tabi olduğundan; nispi harcın peşin kısmının alınmadığı görülmektedir. Mahkemece davalı-karşı davacı kocanın istemiş olduğu maddi tazminat için peşin nispi harcın tamamlanması için kendisine süre verilmesi, (Harçlar Kanunu md. 30 - 32) tamamlandığı takdirde görev durumu da gözetilerek değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.