2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı (kadın) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalının evlilik birliğinden doğan yükümlülüklerini yerine getirmemek maksadıyla davacıyla birlikte yaşamaktan kaçındığı gerçekleşmiş olup, bu sebeple kusurlu bulunduğunun anlaşılmasına ve eşya hakkındaki talebinin de, bu hususta harcı verilerek açılmış bir davası veya karşı davası bulunmadığı gerekçesiyle reddedilmiş olmasına, bu gerekçeyle verilmiş ret kararının aleyhinde “kesin hüküm” teşkil etmeyeceğine göre, davalının bu yönlere ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmediği gibi, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları da yersiz bulunmuştur.

2.Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK. md.186/1), geçimine (TMK md.185/3), malların yönetimine (TMK.m. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK.m.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (resen) almak zorundadır (TMK.m.169). O halde; Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak üzere davalı eş ve yanında bulunan müşterek çocuk 2003 doğumlu Nursena yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.