2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 14.06.2013 günü temyiz eden davalı A.D.vekili Av. .geldi. Karşı taraf davacı B.D.ile vekilleri gelmediler. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, davalı kadının Çeşme Asliye Ceza Mahkemesinin 2005-5 esas sayılı dosyasındaki 22.12.2004 tarihli beyanında N.isimli şahıs ile para karşılığında birlikte olduğunu belirttiği gerekçesiyle sadakatsiz olduğu kabul edilerek Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesi uyarınca tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden, davacı kadının 22.12.2004 tarihli beyanından sonra evlilik birliğinin devam ettiği, davacı kocanın yaklaşık iki yıl sonra boşanma davası açtığı anlaşılmıştır. O halde bu olayın davacı tarafından affedildiğinin en azından hoşgörü ile karşılandığının kabulü gerekir. Davacı tanığı Ş.'nin beyanlarında geçen olayların 10 yıl öncesine ait olduğu da değerlendirildiğinde davalı kadından kaynaklanan başka bir hadisenin varlığı da kanıtlanmamıştır. Türk Medeni Kanununun 166. maddesi uyarınca boşanmaya karar verebilmek için; davalının az da olsa kusurunun varlığı ve en azından Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesindeki boşanma koşullarının gerçekleşmesi gerekir. Davalı kadına atfedilebilecek bir kusur bulunmadığına göre, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.