2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından; kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen tazminatlar ve nafakalar ile velayet yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 17.9.2013 günü temyiz eden davacı H.T. G. vekili Av. .geldi. Karşı taraf davalı Z. G. ile vekilleri gelmediler. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Tarafların karşılıklı olarak birbirlerine hakaret ettikleri ayrıca davacı kocanın davalı eşine fiziki şiddet uyguladığı, böylece boşanmaya sebep olan olaylarda eşine göre kocanın daha fazla kusurlu olduğu mahkemece kabul edilmiş ise de; fiziki şiddet olayının gösterilen delillerle kanıtlanamadığı ve bu olay hakkında Cumhuriyet Savcılığınca yapılan soruşturmada da kovuşturmaya yer olmadığına kararı verildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda, boşanmaya sebep olan olaylarda davacı kocanın daha fazla kusurlu olduğu söylenemez ve eşit kusurlu olduklarının kabulü gerekir. Eşit kusurlu eş yararına ise, maddi ve manevi tazminata karar verilemez (TMK.md.174/1-2). Durum böyleyken, davacının eşine göre daha fazla kusurlu kabul edilmesi doğru olmadığı gibi, davacının tazminat taleplerinin reddi yerine, yazılı şekilde kadın yararına maddi ve manevi tazminat takdiri de doğru olmamıştır.