2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (kadın) tarafından; kusur belirlemesi, tedbir nafakası, manevi tazminat, faiz, katkı alacağına yönelik vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı-davalı kocanın katkı alacağı ile ilgili harcı verilerek açılmış bir davasının bulunmaması sebebiyle "davanın reddine" şeklinde hüküm kurulması sonuç doğurmayacağı gibi, bu sebeple karşı taraf (davalı-davacı kadın) lehine vekalet ücreti takdir edilmemesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK. md.186/1), geçimine (TMK md.185/3), malların yönetimine (TMK.m. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK.m.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (resen) almak zorundadır (TMK.m.169). O halde; Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak üzere davalı-davacı kadın yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

3.Boşanmanın fer'i (eki) niteliğinde olan manevi tazminata (TMK md. 174/2) boşanma kararının kesinleşme tarihinden itibaren faize hükmedilebileceği dikkate alınmadan dava tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmiş olması da isabetsizdir.