2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı koca tarafından; boşanma davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Mahkemece, taraflar eşit kusurlu kabul edilerek, tarafların Türk Medeni Kanununun 166/son maddesi gereğince boşanmalarına karar verilmiş ise de, toplanan delillerden davacı kadının, reddedilen ilk boşanma davasını açarak boşanma nedeni yarattığı ve davalı kocaya atfı kabil bir kusur ispat edilemediğinden bu davanın reddedildiği; temyiz edilmeyerek kesinleştiği anlaşılmaktadır. O halde boşanmaya neden olan olaylarda davacı kadın tam kusurludur. Hal böyle iken tarafların eşit kusurlu kabul edilmeleri doğru değil ise de, Türk Medeni Kanununun 166/son maddesi koşulları gerçekleştiğine göre, boşanma hükmü sonucu itibariyle doğru olup davalının bu yöne ilişkin temyiz itiralarının reddi ile boşanmaya ilişkin hükmün gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanmasına karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki bendin dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davacının boşanmaya neden olan olaylarda tamamen kusurlu olduğu gerçekleştiğine göre, tam kusurlu eş yararına yoksulluk nafakası hükmedilmesi doğru görülmemiştir.