Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü. Dava dilekçesinde; davalı kocanın sürekli olarak davacıya hakaret edip dövdüğü, son olarak da evden kovduğu, davacının çocuğu ile birlikte baba evine sığınmak zorunda kaldığı ileri sürülerek davacı eş ve müşterek çocuk lehine tedbir nafakasına hükmedilmesi istenilmiştir. Mahkemece; müşterek çocuk lehine 175 TL nafakaya hükmedilmiş , davacı eş yönünden ise kendi ihtiyaçlarını karşılayacak şekilde çalıştığı ve gelir elde ettiği gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, TMK'nun 186/3.maddesinde de; eşler birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve mal varlıkları ile katılırlar, hükmü yer almıştır. Aynı yasanın 197.maddesind de; ayrı yaşamada haklı olan eşin diğer eşten tedbir nafakası isteyebileceği düzenlenmiştir.