(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi

Davacı, davalı eşi ile ayrı yaşadıklarını davalıda kalan eşyalarının aynen, olmadığı takdirde bedeli olan 9.863.000.000.TL'nin tahsili istemiştir. Davalı, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece 24.1.2006 gününde teslim edilen eşyalar yönünden karar verilmesine yer olmadığına, toplam değeri 475.000.000Tl olan eşyaların aynen olmadığı takdirde bedelinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, toplam değeri 1.083.000.000.Tl olan ziynet eşyalarına yönelik talebin reddine karar verilmiştir; hüküm taraflarca temyiz edilmiştir. 14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL’ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 ... ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. 1.000.000.000 Tllik sınır 5236 sayılı yasayla 1.1.2006 tarihinden itibaren 1.090.000.000Tl’ye yükselmiştir. Taraflarca temyiz edilen bölümler karar tarihi itibariyle 1.090.000.000 TL yi geçmediğinden mahkemenin kararı da 24.1.2006 tarihli olduğundan HUMK.nun 5219 ve 5236 sayılı yasa ile değiştirilen 427 maddesinin 2.fıkrası gereğince tarafların temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçelerinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.