(Kapatılan) 14. Hukuk Dairesi

(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/4795 E.  ,  2008/5400 K.

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 06.06.2005 gününde verilen dilekçe ile geçide elatmanın önlenmesi, maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14.12.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: K A R A R

Dava, Trabzon Tapulama Mahkemesi kararı ile davacıya ait 213 (47) parsel sayılı taşınmaz lehine oluşturulan geçit yerinin davacı tarafından kullanılmasına 220 (48) parsel malikleri davalılar tarafından engel olunması nedeniyle elatmanın önlenmesi, oluşan zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmü, davalılardan bir kısmının vekili temyiz etmiştir.

1.Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve tüm dosya içeriğine göre, davalılar vekilinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine karar vermek gerekmiştir.

2.Davada davacıya ait 213 (47) parsel sayılı taşınmazın güney batı yönünde genel yola çıkışını sağlayan ve Trabzon Tapulama Mahkemesinin 09.07.1984 tarih ve 1982/8 Esas, 1984/10 Karar sayılı ilamı ile tesis edilen geçit hakkının davacı tarafça kullanımının davalılarca engellendiği belirtilerek bu engellemenin sonlandırılması istemi yanında geçit hakkının kullanımını engelleme amacıyla kendisine sözlü taciz yapıldığı belirtilerek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunulmuş, mahkemece maddi ve manevi tazminat istemlerinin tamamı hüküm altına alınmıştır. Borçlar Kanunu'nun 49. maddesi uyarınca bir başkasının kişisel davranışları sonucu kişilik hakları hukuka aykırı bir şekilde tecavüze uğrayan kişi uğradığı manevi zarara karşılık bir para ödenmesini isteyebilir. Ne var ki; eldeki davada dosyada toplanıp değerlendirilen deliller arasında davacının Borçlar Kanunu 49. maddesine uygun bir şekilde kişilik haklarının zedelendiğini ortaya koyan herhangi bir delil yer almadığı gibi, davalıların geçidi kullandırmamaları nedeniyle davacının uğradığı maddi bir zararın varlığıda kanıtlanmış değildir. Açıklanan bu nedenlerle davacının maddi ve manevi tazminat istemi yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.