3. Ceza Dairesi

İtiraz Edilen Daire Kararı :Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 25.04.2022 gün ve 2021/4575 Esas, 2022/2306 Karar sayılı kararı İtirazla İlgili İlk Derece Mahkemesi Kararı :Ağır Ceza Mahkemesinin 1003/2016 tarih ve 2016/62 - 2016/72 sayılı kararı İtirazla İlgili Hüküm : 3713 sayılı Kanunun 7/2,

TCK’nın 62, 53 maddesi gereğince hapis cezasına ilişkin Suç : Terör örgütü propagandası yapmak Dosya incelenerek gereği düşünüldü: I-İTİRAZ TALEBİ:

Sanık ... hakkında terör örgütü propagandası suçundan Tokat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.03.2016 tarih ve 2016/62 - 2016/72 sayılı kararı ile 3713 sayılı Kanunun 7/2,

TCK’nın 62, 53. maddeleri uyarınca kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin kararının Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 25.04.2022 gün ve 2021/4575 Esas, 2022/2306 Karar sayılı kararı ile onanmasına karar verildiği,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.06.2022 tarih ve KD – 2016/182699 sayılı yazısı ile;

Somut olayda; sanık hakkında atılı suçtan kurulan mahkumiyet hükmü Cumhuriyet savcısı 10.03.2016 günlü müddeti muhafaza talebiyle temyiz edilmiş, 30.03.2016 tarihli gerekçeli temyiz dilekçesi ile iki ayrı temyiz sebebi gösterilerek temyiz nedenleri açıklanmıştır. İlk olarak sanığın eyleminin suç teşkil etmemesi nedeniyle CMK'nın 223/2-a maddesi gereğice beraatinin gerektiği ileri sürülmüştür. İkinci temyiz sebebi olarak da mahkemenin kabulüne göre yaptığı uygulamanın hatalı olduğu, sanık hakkında ayrıca 3713 sayılı Kanunun 7/2 madde 2. cümle gereğince sanığa verilen temel cezada artırım yapılması gerektiği belirtilmiştir.

Görüldüğü üzere Cumhuriyet savcısı terditli olarak temyiz nedenlerinin bildirmiş, asıl temyiz sebebi olarak sanık lehine olan bir sebepten dolayı temyize başvurmakla birlikte, uygulamadaki hatalı noktayı da sanık aleyhine temyize konu yapmıştır. Bu nedenle aleyhe temyizin varlığının kabulü ile mahkumiyet hükmünün bozulması gerekirken eleştiri yapılmak suretiyle onanmasına dair Yüksek Daire kararına itiraz ettiği görülmüştür. II- İTİRAZIN DEĞERLENDİRİLMESİ:

Sanık hakkında atılı suçtan mahkumiyet hükmü kurulurken paylaşımların sosyal medya paylaşımı olan Facebook sayfası üzerinden yapılmış olması nazara alındığında o yer Cumhuriyet savcısının temyizinin aleyhe de olduğu kabul edilerek 3713 sayılı Kanunun 7/2-2 maddesininde uygulanması gerektiğinin kabulü ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçesi yerinde görülerek itirazın kabulüne karar verilmiştir. III-KARAR:

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının KABULÜNE,

2.Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 25.04.2022 gün ve 2021/4575 Esas, 2022/2306 Karar sayılı kararının, sanık ... hakkındaki terör örgütü propagandası yapmak suçuna ilişkin onama kararının KALDIRILMASINA,

3.Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Herkese açık facebook isimli sosyal paylaşım sitesinde terör örgütü propaganda içerikli paylaşımlarda bulunmak suretiyle atılı suçu işleyen sanık hakkında hükmolunan cezada 3713 sayılı Kanunun 7/2-2 cümlesi gereğince arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi, Kanuna aykırı olup, sanık ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeple BOZULMASINA, 29.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.