4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan istinaf incelemesi sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davacıların istinaf başvurusunun kısmen kabulü ve davalı .... San. Tic. Ltd. Şti. vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar ..., ..., ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü: K A R A R 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362/1-a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK’ya eklenen Ek-Madde 1’de öngörülen yeniden değerleme oranı dikkate alındığında 2020 yılı için 72.070,00 TL’dir.

HMK 362/1-a ve 362/2. maddeleri gereğince temyiz edenin sıfatına göre hükmedilen ya da mahkemece kabul edilmeyen bölümünün miktar veya değeri 72.070,00 TL’yi geçmeyen davalara ilişkin bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi kabil değildir. Kesin olan kararların temyizinin istenilmesi halinde Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi tarafından bu konuda temyiz dilekçesinin reddine karar verilebileceği gibi, verilmemiş olması halinde Yargıtayca da temyiz isteminin reddine karar verilebilecektir.

Davacılar ihtiyari dava arkadaşı olup, ..., ..., ... ve ... vekili, her bir davacı için 35.000,00'er TL manevi tazminat talebinde bulunmuş mahkemece her bir davacı lehine 15.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline hükmedilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacılar vekilinin istinaf isteminin kısmen kabulüne, her bir davacı için ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesine karar verilmiştir.

Davacılar ..., ..., ... ve ... yönünden temyize konu edilen miktar temyiz kesinlik sınırının altında kalmaktadır. O halde Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz kabiliyeti olmayıp davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin HMK’nın 362/1-a maddesi gereğince reddine karar vermek gerekmiştir.