Sanık hakkında, "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçundan açılan kamu davasında, Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesince 30/10/2018 tarih, 2018/547 esas - 2018/1416 sayı ile, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191/4. maddesi uyarınca kovuşturma şartı yokluğu nedeniyle verilen "düşme" kararının, itiraz edilmeden kesinleşmesinin ardından, bu karara karşı kanun yararına bozma yoluna müracaat edildiği ve Yargıtay 10. Ceza Dairesi'nin 23/09/2019 tarih, 2019/2709 esas, 2019/5766 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kararın kanun yararına bozulmasına karar verildiği, mahkemece bozma ilamına uyulup yeniden yapılan yargılama sonucunda istinafa konu 18/02/2020 tarih ve 2019/1185 esas, 2020/223 sayılı karar ile sanığın mahkûmiyetine kararı verildiği ve bu karara karşı istinaf başvurusunda bulunulduğu, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesince 05/06/2020 tarih, 2020/754 esas, 2020/289 sayılı karar ile hükmün temyiz incelemesine tabi olduğu belirtilerek, "dosyanın incelenmeksizin iadesine" karar verilmesi üzerine, dosyanın, temyiz incelemesi için Yargıtay'a gönderildiği anlaşılmakla;

Tam metni görüntülemek için kayıt olun

Ücretsiz üyelik ile günlük 1 karar görüntüleme hakkı kazanın

Ücretsiz Kayıt Ol Giriş Yap
Karar Etiketleri
27.12.2022 BOZULMASINA YARGITAYKARARI CEZA Ceza Hukuku - Uyuşturucu 5766 sayılı kararı ile ilk derece mahkemesince verilen ve itiraz edilmeden kesinleşen "düşme" kararının CMK'nın 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozulduğu tespit edilmekle, 5235 sayılı Kanunu 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu 6545 sayılı Kanun K6545 md.68 TCK md.191/4 K5271 md.309 CMK md.309 K5766 md.309 K5235 md.2 CMK md.272