4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davası üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/03/2021 günlü kararın istinaf incelemesi davacı vekili tarafından istenilmekle, Bölge Adliye Mahkemesince yapılan inceleme neticesinde davacı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine dair verilen kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. K A R A R 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362/1-a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK’ya eklenen Ek-Madde 1’de öngörülen yeniden değerleme oranı dikkate alındığında 2022 yılı için 107.090,00 TL’dir.

HMK 362/1-a ve 362/2. maddeleri gereğince temyiz edenin sıfatına göre hükmedilen ya da mahkemece kabul edilmeyen bölümünün miktar veya değeri 107.090,00 TL’yi geçmeyen davalara ilişkin bölge adliye mahkeme kararlarının temyizi kabil değildir. Kesin olan kararların temyizinin istenilmesi halinde Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi tarafından bu konuda temyiz dilekçesinin reddine karar verilebileceği gibi, verilmemiş olması halinde Yargıtayca da temyiz isteminin reddine karar verilebilecektir.

Somut olayda davacı ödediği 121.658,36 TL'nin davalılardan rücuen tahsili için başlatılan takibe itirazın iptalini talep etmiş, ilk derece mahkemesince verilen davanın kısmen kabulüne, Ünye İcra Dairesi'nin 2017/1519 esas sayılı dosyasına yapılan itirazın kısmen iptali ile 81.483,52 TL asıl alacak ile 22.681,60 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 104.165,12 TL üzerinden takibin devamına, fazlaya ilişkin 17.493,24 TL talebin reddine dair karar, davacı vekili tarafından istinaf edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, bu karara karşı davacı vekili tarafından temyiz yoluna başvurulmuştur.

Temyiz eden davacı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesince reddedilen miktar yukarıda belirtilen temyiz kesinlik sınırının altında kalmaktadır. O halde Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz kabiliyeti olmayıp temyiz dilekçesinin HMK’nun 362/1-a maddesi gereğince reddine karar vermek gerekmiştir.