2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (kadın) tarafından tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Mahkemece davalı kadın tam kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiştir.

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davalı kadının eşine sürekli hakaret edip, birlik görevlerini yerine getirmediği, davacı kocanın ise eşine fiziksel şiddet uygulayıp, birlik görevlerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Davalı kadının da kusuru gerçekleştiğine göre boşanmaya karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olup, evlilik birliğinin devamında davalı bakımından korunmaya değer bir yarar kalmadığı görülmekle, tarafların boşanmalarına karar verilmiş olması bu sebeple sonucu itibarıyla doğru bulunmuş, davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının açıklanan sebeple reddi gerekmiş, aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

2.Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakası azdır. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.