2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı tanık listesinde yedi tane tanık ismi bildirmiş,bu tanıklardan dördü dinlenmiş İsa Dinç, Melike Bayram ve A.. A.. isimli diğer tanıkların dinlenmesinden mahkemece Hukuk Muhakemeleri Kanununun 241. maddesi gerekçe gösterilmek suretiyle vazgeçilmiştir. Tanıklar, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 241.maddesinde belirtilen durum ayrık olmak üzere açıkça vazgeçme olmadıkça dinlenmek zorundadır. Başka bir anlatımla gösterilen tanıklardan bir kısmının tanıklığı ile ispat edilmek istenilen husus hakkında yeter derecede bilgi edinildiği takdirde, geri kalanların dinlenmemesine karar verilebilir. Buna göre, adı geçen tanıkların dinlenmemeleri için, dinlenen tanıklarla ispat edilmek istenen hususun yeter derecede aydınlanmış olması gerekir. Böyle değilse bu hükme dayanılarak mahkeme tanığı dinlemekten kaçınamaz. Dosya kapsamından Hukuk Muhakemeleri Kanununun 241. madde koşulları gerçekleşmemiştir. O halde davacının gösterdiği tanıklar Hukuk Muhakemeleri Kanununun 240 ve devamı maddeleri uyarınca dinlenerek sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.