2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davanın, davalı tarafından kabul edilmiş olması tek başına boşanma kararı verilmesine yetmez. Bu halde boşanma kararı verilebilmesi için, hakimin tarafları bizzat dinleyerek iradelerinin serbestçe açıklandığına kanaat getirmesi ve boşanmanın mali sonuçları ile çocukların durumu hususunda taraflarca kabul edilecek düzenlemeyi uygun bulması şarttır. Aksi halde evlilik birliğinin ortak hayatı sürdürmeleri kendilerinden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının bilbeyyine ispatlanmış olması zorunludur.

Taraflar hakim tarafından bizzat dinlenmemişler, mahkemece 14.05.2013 tarihli oturumda, davacı vekilinin "dava dilekçesini tekrar ettiğine" ilişkin beyanı, davalının da celse arasında gönderdiği dilekçesindeki "davayı kabul ettiğine" ilişkin açıklaması yeterli görülerek, aynı oturumda boşanma kararı verilmiştir. Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesi şartları aranmadan, bu şartların gerçekleşmemesi halinde taraflara delil bildirme hakkı tanınmadan, göstermeleri halinde de toplanmadan eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.