2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 13.05.2014 günü tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerle; davalı (kadın)'ın eşine ve ailesine hakaret ettiği, kocasının ilk evliliğinden olan çocuğuna kötü davrandığı, davacı (koca)'nın da, eşine hakaret ettiği, istemediğini, boşanmak istediğini söyleyip yurt dışına çekip gittiği, eşini arayıp sormadığı, bu şekilde evlilik birliğine ilişkin görevlerini yerine getirmekten kaçındığı, eşini ailesiyle yaşamaya zorladığı, ailesinin eşine müdahalesine kayıtsız kaldığı, davalı kadını davacı (koca)'nın ailesinin evden kovması üzerine kadının müşterek konuttan ayrılmak zorunda kaldığı ve tarafların ayrı yaşamaya başladığı ve davada Türk Medeni Kanunun 166/2. maddesi koşullarının oluştuğu anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK md. 166/2) karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.