2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı (kadın) tarafından, kusur belirlemesi ve tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, “boşanmaya sebep olan olaylarda taraflar eşit kusurlu” kabul edilmişler, buna bağlı olarak davacının maddi ve manevi tazminat talepleri reddedilmiştir. Oysa, davalının eşine fiziki şiddet uyguladığı ve güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu, davacının ise, kocasına hakaret ettiği yapılan soruşturma ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davalı, davacıya nazaran ağır ve baskın kusurludur. Hal böyleyken, davacının, davalı ile aynı oranda kusurlu kabul edilmesi ve buna bağlı olarak tazminat isteklerinin bu sebeple reddedilmesi doğru bulunmamıştır.