2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından maddi tazminat ile nafakaların miktarı, manevi tazminat talebinin reddi ile müşterek çocuk Vildan'ın velayeti yönünden; davalı (koca) tarafından ise kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen maddi tazminat ile nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle boşanmaya neden olan olaylarda sadakatsiz davranışlarda bulunan davalı kocanın tam kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre davalı kocanın tüm, davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Boşanma sebebiyle manevi tazminata hükmedebilmek için, tazminat talep eden tarafın kusursuz veya diğer tarafa göre daha az kusurlu olması yanında; boşanmaya sebep olan olayların kişilik haklarını zedelemiş olması da gereklidir (TMK.md. 174/2). Yukarıda belirtildiği gibi davalının sadakat yükümlülüğüne aykırı davranışları davacının kişilik haklarına saldırı niteliğindedir. Bu durumda, Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi koşulları kadın yararına gerçekleşmiştir. Öyleyse, davacının manevi tazminat isteğinin de kabulü gerekirken, yazılı şekilde manevi tazminat talebinin reddine karar verilmesi doğru bulunmamıştır.

3.Davacı kadın, dava dilekçesinde tazminat istekleri için faiz talebinde de bulunmuştur. Davacı yararına hükmedilen maddi tazminata faiz isteği yönünden olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi usul ve yasaya aykırıdır.