2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından, kusur belirlemesi ve reddedilen tazminat istekleri yönünden; davalı (koca) tarafından ise boşanma hükmü ile fer'ileri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Mahkemece davacı (kadın) tarafından açılan dava kabul edilerek tarafların boşanmalarına, "evlilik birliğinden doğan karşılıklı yükümlülüklerini ihmal ettikleri ve geçimsizliğe neden olan olaylarda eşit oranda kusurlu bulundukları" kabul edilerek davacı (kadın)'ın tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Toplanan deliller ile mahkemece uyulmasına karar verilen Dairemizin 18.12.2003 tarihli bozma ilamında da belirtildiği üzere, boşanmaya neden olan olaylarda eşinin üzerine yürüyen, “seni öldüreceğim” diyerek tehdit eden davalı (koca) tamamen kusurludur. Davacı (kadın)'a atfı kabil bir kusurun varlığı kanıtlanamamıştır. Verilen hüküm sonucu itibariyle doğru olduğu durumlarda, hükmün gerekçesinin düzeltilerek onanması mümkündür. Mahkemece tarafların eşit oranda kusurlu olduğuna yönelik tespit yerinde değilse de, verilen boşanma kararı sonucu itibariyle doğru olmakla, boşanmaya ilişkin hükmün gerekçesi düzeltilmek suretiyle (HUMK md. 438/son) onanmasına karar verilmesi gerekmiş ve davalı (koca)'nın temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davacı (kadın)'ın temyizinin incelenmesine gelince;

Yukarıda birinci bentte açıklandığı üzere eşinin üzerine yürüyen ve tehdit eden davalı (koca), boşanmaya neden olan olaylarda tamamen kusurlu bulunduğuna göre davacı (kadın) yararına uygun miktarda maddi (TMK md. 174/1) ve manevi (TMK md. 174/2.) tazminata hükmedilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.