2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı koca tarafından süresinde temyiz edilmiş ve 7.1.2014 tarihli dilekçe ile de incelemenin duruşmalı yapılması talep edilmiş ise de, duruşma isteğinin süresinde olmadığı (HUMK md 438/1) anlaşıldığından, duruşma isteğinin reddine, evrak üzerinde inceleme yapılmasına karar verildi. Evrak incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kocanın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

3.Davacı (kadın) boşanma isteği yanında ziynet eşyalarının aynen iadesini ve bunun mümkün olmaması halinde ise bedeline hükmedilmesini de talep etmiştir. Davacının ziynet eşyalarına yönelik bu isteği, talep edilen ziynet eşyalarının dava tarihindeki değeri üzerinden hesaplanacak nispi harca tabidir. Mahkemece bu değere göre eksik nispi peşin harç noksanlığı tamamlatılmadan (Harçlar Kanunu m.30-32) işin esasının incelenmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.