2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (koca) tarafından, kusur belirlemesi ve yoksulluk nafakası yönünden, davalı (kadın) tarafından ise hükmün tamamına ve mal rejimi tasfiyesi talebine ilişkin karar verilmemesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden, tarafların gayrimenkullerin devrine yönelik çıkan tartışmadan dolayı ayrı yaşadığı anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununun 166/1-2. maddesi uyarınca boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması, bunun az da olsa davalının kusurundan kaynaklanması gereklidir. Tanık beyanları ile birliğin davalının kusuru ile temelinden sarsıldığı ispat edilemediği gibi, fiili ayrılık tek başına boşanma sebebi değildir. Terk (TMK md.

164.hukuki sebebine dayalı boşanma davası da bulunmamaktadır. Bu itibarla davanın reddi gerekirken, delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.