2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (koca) tarafından kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası, maddi ve manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Davalı koca, eşini dava tarihinden 2-3 yıl önce baba evine bırakmış, bir daha arayıp sormamış ve Türk Medeni Kanununun 185. maddesinde açıklanan evlilik birliğinin gerektirdiği görevlerini yerine getirmemiştir. Davalı kocadan kaynaklanan bu kusurlu davranışlar, davacı kadının kişilik haklarına saldırı niteliği taşımadığından, Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi koşulları oluşmamıştır. O halde davacının manevi tazminat isteğinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü doğru görülmemiştir.