2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı (koca) tarafından, kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası ve reddedilen tazminat talepleri yönünden; davalı-karşı davacı (kadın) tarafından ise kocanın kabul edilen davası ile kusur belirlemesi, reddedilen tazminatlar ve yoksulluk nafakasının miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, taraflara kusur olarak yüklenen “davacı-karşı davalı (koca)'nın ilk evliliğinden olan çocuğunun huzur bozucu davranışlarına müdahale etmediği ve davalı-karşı davacı (kadın)'ın güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu ve huzursuzluk çıkardığı” kanıtlanamamış ise de, boşanmaya neden olan olaylarda eşini istemediğini ve boşanmak istediğini söyleyerek birlikte yaşamaktan kaçınan davalı-karşı davacı (kadın) ile evlilik öncesinde verdiği sözleri tutmayarak güven sarsıcı davranışta bulunan davacı-karşı davalı (koca)'nın eşit kusurlu olduklarının anlaşılmasına göre, davacı-karşı davalı (koca)'nın tüm, davalı-karşı davacı (kadın)'ın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yersizdir.

2.Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı-karşı davacı (kadın)'a takdir edilen yoksulluk nafakası azdır. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.