2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı (koca) tarafından, manevi tazminatın miktarı ve Gamze'nin velayeti yönünden; davalı (kadın) tarafından ise, kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar ve Mehmet'in velayeti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle müşterek çocuk Gamze için hükmedilen nafakanın dava tarihinden, karar kesinleşinceye kadar tedbir, kararın kesinleşmesinden sonra iştirak nafakası olarak devam edeceğinin anlaşılmasına göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Davalı kadın, cevap dilekçesinde maddi ve manevi tazminat (TMK.md.174/1-2) talebinde bulunmuştur. Davalı kadının bu talepleri hakkında olumlu-olumsuz bir karar verilmemesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

3.Mahkemece, müşterek çocuklardan 2001 doğumlu Gamze’nin velayeti anneye, 2004 doğumlu Mehmet’in velayeti ise babaya verilmiştir. Velayet verilmeyen ebeveynler ile çocuklar arasında kurulan kişisel ilişki kardeşlerin birbirlerini görmesine engel olacak şekilde kurulmuş olup, bu husus doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.