1. Ceza Dairesi

Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu'nun 20.10.2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere, sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden; adam öldürme ve adam öldürmeye teşebbüs suçlarından yargılanan sanıklar U.. T.. ve S.. T.. arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğu anlaşıldığı halde, sanıkların ayrı ayrı müdafiiler yerine savunmalarının aynı müdafii tarafından yapılması ve verilen kararında aynı müdafii tarafından temyiz edilmesi suretiyle CMK.nun 152 ve Avukatlık Kanununun 38. Maddelerine aykırı davranılması, Usule aykırı olup, sanıklar U.. T.. ve S.. T.. müdafii, sanık S.. K.. müdafii, sanık İ.. T.. müdafii ve müdahil R.. K.. vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair cihetleri incelenmeksizin, irtibatlı hükümlerin CMUK.nun 321 maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.10.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.