1. Ceza Dairesi

H. A.'ı kasten öldürmeye teşebbüsten ve izinsiz silah taşımaktan sanık C..

B..'ın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (ÇORLU) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14/12/2005 gün ve 22/140 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1.Sanığın, evi terk eden ve başka birisiyle yaşamaya başlayan eşinin eve geri dönmesini istediği, bu konuda kendisine yardımcı olmadığı gerekçesiyle olay günü kayınpederi ile tartıştığı sırada olay yerinde bulunan yaşı küçük kaynı mağdur Hasan’a ateş ederek öldürmeye teşebbüs ettiği olayda; mağdurdan kaynaklanan sanığa yönelik haksız fiil niteliğinde herhangi bir söz ve davranış bulunmadığı halde sanık lehine haksız tahrik hükmünün uygulanması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2.a) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık C.. B..’ın öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; Ancak;

Mağdurun 1994 doğumlu olup, suç tarihinde 18 yaşından küçük olması nedeniyle, sanığın eyleminin 5237 sayılı Yasanın 82/1-e maddesine girer nitelikte olduğu, bu nedenle, lehe yasa karşılaştırmasının TCK nun 448, 62, 59, 31 ve 33. maddeleri ile 5237 sayılı TCK nun 82/1-e, 35, 62, 53. maddeleri arasında yapılması gerektiği düşünülmeksizin, 765 sayılı TCK nun 449. maddesi ile 5237 sayılı TCK nun 81. maddesi esas alınarak yapılan hatalı karşılaştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

b)Sanığın 6136 sayılı Kanuna Muhalefet suçu yönünden; Hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. Maddesi ve 6008 sayılı Kanunun 7. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinin gerekmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sanık hakkında kurulan hükümlerin BOZULMASINA 11.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.