1. Ceza Dairesi

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar Hasan ve Deniz’in mağdure Resmiye’yi silahla yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçlarının niteliği tayin, takdiri cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiinin sanık Deniz yönünden suç vasfına, TCK. 51 ve CMK’nun 231 maddelerinin uygulanması gerektiğine, sanık Hasan yönünden bir sebebe dayanmayan, müdahil Resmiye vekilinin suç vasfına ve sair nedenlere ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; Ancak; Sanık Deniz’in babası sanık Hasan ile birlikte av tüfeği ile maktüllere ateş ettikleri sırada mağdure Resmiye'nin sol kolunun işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak ve hayati fonksiyonlarını 4. derecede etkileyecek şekilde kırık oluşturarak yaraladıkları olayda; kemik kırığı nedeni ile 5560 sayılı Yasanın 4. maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı TCK.nun 87/3. maddesi de dikkate alınarak, değişiklik öncesi ve sonrası hükümlerin somut olarak olaya uygulanıp, Yargıtay denetimine olanak verecek açıklıkta ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması, lehe olan hükmün belirlenmesi ve 5237 sayılı TCK.nun 44. Maddesi gereğince, aynı eylem nedeniyle oluşan birden fazla neticesi sebebiyle ağırlaşan yaralamada, sanıkların en ağır netice doğuran artırım nedeninden sorumlu tutulması gerektiği ve TCK’nun 87/1.maddesinin (a) bendinin uygulanması halinde ayrıca kemik kırığının da oluşması nedeniyle kasten yaralama suçuna dair temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşılmasının mümkün olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve mağdur-müdahil Resmiye vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün, tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 13.10.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.