8. Hukuk Dairesi

02.05.2023 REDDİNE ISTINAFHUKUK HUKUK Ceza Hukuku 6098 sayılı TBK m.56) hükmüne göre hâkimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi mal varlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir. Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu, olayın ağırlığı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması ve buna göre manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. (HGK 23/06/2004, 13/291-370) Somut olayda; olay tarihi, olayın niteliği ve gerçekleşme biçimi, tarafların kusuru, davacının maluliyet durumu ve yukarıdaki ilkeler nazara alındığında, davacı yararına hükmedilen manevi tazminat miktarı temyiz eden davalı ... bakımından bir miktar fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere Bölge Adliye Mahkemesi kararı kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması gerektiği" gerekçesi ile; bozulmasına karar verilmiş, dosyanın mahkememize iade edilmesi üzerine duruşma açılarak taraflara Yargıtay Bozma ilamı ekli duruşma günü ve saatini bildirir meşruhatlı davetiye tebliğ edilmiştir. Davacı vekili 22/02/2023 tarihinde yapılan duruşmaya katılarak, Yargıtay bozma ilamına uyulmamasını talep ettiklerini bildirmiş, davalı ... vekili ise Yargıtay bozma ilamındaki aleyhe olan hususları kabul etmediklerini, mahkemenin karar ve dava açılış tarihine göre değerlendirme yapmasını ve yaptıkları ödemelerin dikkate alınmasını talep etmiştir. Davalı ...'ın dairemiz kararından sonra dosya 05/05/2022 tarihinde Yargıtay incelemesine gönderildikten sonra ve temyiz incelemesinde iken 29/08/2022 tarihinde vefat ettiği dosyada bulunan nüfus kaydından anlaşılmış, mirasçılarına Yargıtay Bozma ilamı ekli duruşma günü ve saatini bildirir meşruhatlı davetiye tebliğ edilmiş, duruşmaya gelen mirasçısı ... tarafından; İstanbul Anadolu 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 13/12/2022 tarih ve 2022/1749 Esas- 2022/1939 Karar nolu mirasçılardan ... ve ...'ın muris ...'dan intikal eden mirası kayıtsız ve şartsız reddedildiğinin tespit ve tesciline dair ilam ibraz edilmiştir. Dosya kapsamından; davalı ...'ın ölüm tarihi olan 29/08/2022 tarihinde dairemizce verilen kararın bu davalı açısından kesinleşmiş olduğu, tespit edilmiştir. Yargıtay bozma ilamı, dairemizin bozmaya konu kararı ve duruşmaya katılan taraf vekillerinin beyanları doğrultusunda yapılan değerlendirme sonucunda; Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Davacının 24/04/2011 tarihinde ... plaka sayılı aracın çarpması sonucunda ATK 3. Adli tıp ihtisas kurulunun raporunda tespit edildiği üzere maluliyet tayinine mahal olmayacak şekilde ve iyileşme süresi kaza tarihinden itibaren 9 aya kadar uzayabilecek şekilde yaralandığı, kazada davacının %35, davalı sürücü %65 oranında kusurlu olduğu, davacının maddi ve manevi tazminat istemiyle eldeki bu davayı açtığı, anlaşılmıştır. Dairemizce daha önce verilen 2021/1400 Esas, 2021/2116 Karar sayılı ve 23/12/2021 tarihli kararının Yargıtay 4. Hukuk dairesinin 2022/6583 Esas, 2022/14192 Karar sayılı ve 09/11/2022 günlü ilamında bozma sebebi sayılan hususlar hariç olmak üzere diğer yönlerden kesinleştiğinden, kesinleşen hususlarda yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Olay tarihinde yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Kanunu 818 sayılı Borçlar Kanunu 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu HMK md.353/1 K818 md.47 HMK md.355 HMK md.373/3 K6098 md.47 HMK md.362/1